پنج شنبه, 23 آذر 1396 - Thursday, 14 December 2017
کد خبـر : 294
تاریخ انتشار: دوشنبه, ۰۹ مرداد ۱۳۹۶ ۱۱:۱۴
دسته: مقالات
پرینت
ایمیل

اهمیت پرهیز از منکرات

 

همۀ ما انسانها، تکامل را دوست داریم. دوست داریم پیشرفت کنیم و روز به روز، این مسیر تکامل را ادامه دهیم. مسیر تکامل، مانند «صعود به قُلّه» است. در «صُعود به قُلّه»، انسان، باید در خلاف جهت «نیروی جاذبۀ زمین»، حرکت کند. مسلَّماً چنین حرکتی، سختی هایی هم دارد، اما هر انسان عاقلی، چنین سختی هایی را به جان می خرد؛ زیرا هدفی عالی و زیبا دارد؛ هدفی دارد که ارزشمند است؛ و یقیناً در انتهای مسیر، نتیجۀ شیرین این تلاش را با تمام وجود، لمس می کند، و برگ زرّین موفقیت را در کارنامۀ زندگی خود، برای همیشه، به یادگار می گذارد…

زندگی ما هم همین حالت را دارد؛ با این توضیح که در کنار این «قُلّۀ شکوهمند تکامل»، درّه ای وحشتناک وجود دارد به نام جهنم (پناه بر خدا). کافی است انسان، مقداری از «مسیر صُعود و تکامل»، فاصله بگیرد تا در این درّۀ هولناک، سقوط کند. این فاصله گرفتن از مسیر تکامُل همان چیزی است که «گُناه» نامیده می شود. در دین ما، این گناهان -که هریک، سَمّ و آتشی محسوب می شود- را برای ما معرفی کرده اند تا با پناه بردن به خداوند مهربان، از سقوط در درّۀ وحشتناک جهنم، مصون بمانیم. کارهایی نظیر دروغ، بدحجابی، غیبت، تهمت، مسخره کردن دیگران، نماز نخواندن و …، همگی آتش هایی هستند که زندگی انسان خاکستر می کنند. دراینجا، خوب است که به برخی از اوصاف جهنم، که در قرآن آمده اشاره کنیم:

«مسلّماً (در روز قیامت) جهنّم کمینگاهى است بزرگ،*و محل بازگشتى براى طغیانگران!* مدّتهاى طولانى در آن مى‏مانند!* در آنجا نه چیز خنکى مى‏چشند و نه نوشیدنى- گوارایى،* جز آبى سوزان و مایعى از چرک و خون!* این مجازاتى است موافق و مناسب (اعمالشان)!* چرا که آنها هیچ امیدى به حساب نداشتند،* و آیات ما را بکلى- تکذیب کردند!؛ إنَّ جَهَنَّمَ‏ کانَتْ مِرْصادا* لِلطَّاغینَ‏ مَآبا* لا یَذُوقُونَ فیها بَرْداً وَ لا شَراباً* إِلاَّ حَمیماً وَ غَسَّاقا* جَزاءً وِفاقاً* إِنَّهُمْ کانُوا لا یَرْجُونَ حِساباً* وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا کِذَّاباً» (سوره نَبَأ؛ آیات ۲۱ الی ۲۸) «و آنان که وزنه اعمالشان سبک باشد، کسانى هستند که سرمایه وجود خود را از دست داده، در جهنم جاودانه خواهند ماند!*شعله‏هاى سوزان آتش همچون شمشیر به صورتهایشان نواخته مى‏شود؛ و در دوزخ چهره‏اى عبوس دارند؛ وَ مَنْ خَفَّتْ‏ مَوازینُهُ فَأُولئِکَ الَّذینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فی‏ جَهَنَّمَ خالِدُون‏* تَلْفَحُ‏ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فیها کالِحُون»(سوره مومنون؛ آیه ۱۰۳ و ۱۰۴)

البته نمی گوییم که دوری ازگناه، سختی ندارد؛اما می گوییم دوری از گناه، هرچقدر هم که سخت باشد، به نتیجه اش، که همان کسب رضایت خداوند، و زندگی شیرین در دنیا وآخرت است، می ارزد. اساساً انسان، در سختی ها است که رشد می کند و درخت وجودش بارور می شود و استعدادهای نهفته اش، شکوفا می گردد. تمامی انسان هایی که به جایی رسیده اند، اهل پشتکار، کوشش و زحمت بوده اند. این سعی و تلاش، بسیار ارزشمند است. در «کتاب آسمانی قرآن» می خوانیم: «براى انسان بهره‏اى جز سعى و کوشش او نیست؛ لَیْسَ‏ لِلْإِنْسانِ‏ إِلاَّ ما سَعَى‏»(سوره نَجم؛ آیه ۳۹) پس نباید تا دیدیم کاری سخت است، از آن صَرف نظر کنیم. امام علی علیه السلام می فرمایند: «اگر کوه ها از پا در آیند، تو پایداری کن؛ تَزُولُ الجِبَالُ وَ لا تَزُل»(نهج البلاغه؛ خطبۀ ۱۱)

 خداوند، در قرآن کریم می فرمایند: «چه بسا چیزى را خوش نداشته باشید، حال آن که خیرِ شما در آن است. و یا چیزى را دوست داشته باشید، حال آنکه شرِّ شما در آن است. و خدا مى‏داند، و شما نمى‏دانید؛ عَسى‏ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُون» (سوره بقره؛ آیه ۲۱۶) همچنین می فرمایند: «چه بسا چیزى خوشایند شما نباشد، و خداوند خیر فراوانى در آن قرار مى‏دهد! ؛عَسَى‏ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ یَجْعَلَ اللَّهُ فیهِ خَیْراً کَثیرا» (سوره نساء؛ آیه ۱۹)

و در پایان، به برخی ازاوصاف بهشت، که درقرآن کریم آمده، اشاره می کنیم:

«توصیف بهشتى که به پرهیزگاران وعده داده شده، (این است که) نهرهاى آب از زیر درختانش جارى است، میوه آن همیشگى، و سایه‏اش دائمى است؛ این سرانجام کسانى است که پرهیزگارى پیشه کردند؛ و سرانجام کافران، آتش است!؛ مَثَلُ الْجَنَّهِ الَّتی‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ‏ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ أُکُلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها تِلْکَ عُقْبَى الَّذینَ اتَّقَوْا وَ عُقْبَى الْکافِرینَ النَّار» (سوره رعد؛ آیه ۳۵)«توصیف بهشتى که به پرهیزگاران وعده داده شده، چنین است: در آن نهرهایى از آب صاف و خالص که بدبو نشده، و نهرهایى از شیر که طعم آن دگرگون نگشته، و نهرهایى از شراب (طهور) که مایه لذّت نوشندگان است، و نهرهایى از عسل مصفّاست، و براى آنها در آن از همه انواع میوه‏ها وجود دارد؛ و (از همه بالاتر) آمرزشى است از سوى پروردگارشان! آیا اینها همانند کسانى هستند که همیشه در آتش دوزخند و از آب جوشان نوشانده مى‏شوند که اندرونشان را از هم متلاشى مى‏کند؟!؛ مَثَلُ الْجَنَّهِ الَّتی‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ‏ فیها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَیْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّهٍ لِلشَّارِبینَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَهٌ مِنْ رَبِّهِمْ کَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِی النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمیماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ» (سوره محمّد (صلی الله علیه و آله و سلّم)؛ آیه ۱۵)

ما را از دعای خیر خود، فراموش نکنید.

محمد علی حاجی زاده

همیشه موفق و پیروز باشید…

نظر شما؟  
+ 0
مخالفم + 0
Bookmark and Share
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نوشتن دیدگاه